"my love, thy hair is one kingdom the king whereof is darkness thy forehead is a flight of flowers thy head is a quick forest, filled with sleeping birds thy breasts are swarms of white bees upon the bough of thy body thy body to me is April in whose armpits is the approach of spring thy thighs are white horses yoked to a chariot of kings they are the striking of a good minstrel between them is always a pleasant song.."
shinny voice of a fly above the rocks in view to the endless of the sea
twisted memory of the unspeakable words
spell was thy, within shabby shaddows of the shore
Can you...
There she talked a truth
detatched lace of masks and spells what is to be , let be
released of boardered circles of smoke
for free mountain aer remains the kingdom of the heart
The choice...
There she chose to remain
diminished are all damons of darkened skies for the one moment of truth
for fear might not feed the lions of soul
breathing oceans of the edged flames within
The fear .....
There she willingly melts to exist
devoted aer in lungs of brain might her kingdom be birth to all bwisdom of senses
hymn to the silent voice of the king's lust
apeed up pace of the pride horse on the waves path
The oath ...
There she states her empire's castle
fulfilment of the wave surrender to the sun first choice of light beyond
beneath the battle sword the lion sleeps at last
fragile might the heart sing to the ever lasting seas
There
the Cloud melts in the Wide Sea
there
the Wave kisses the Lions Smile
There
the moment birth of beyond Worths
"my love, thy head is a casket
of the cool jewel of thy mind the hair of thy head is one warrior innocent of defeat, thy hair upon thy shoulders is an army with victory and with trumpets .......................................................... thy lips are satraps in scarlet in whose kiss is the combinings of kings..."
ξωπίσω του ένας τριγμός λεύτερες λέξεις πλεγμένες αγκαλιές
"Θέλω να κλαις
Θέλω να κλαις από αγάπη για μένα"
Αποκόπηκαν βράχοι σκληροί
και κύλησαν όλο το περήφανο βουνό
και βρήκαν των ποταμών τα κρύσταλλα
και μέσα στη θεία ουσία της αγάπης τους
ένα δάκρυ παραδίνουν
σμιλεύοντας το σχήμα τους
σε υδάτινα μονοπάτια
"Θέλω κι ένα φιλί
πλήρως υποταγμένο στις αισθήσεις "
Τώρα στου γιαλού τους ιερούς πρόποδες ξαποσταίνουν
σφυρηλατημένες από βουνό και ποτάμι
κραδαίνοντας την πορφύρα
νύχτες διεκδικούμενες
όμηροι δοτικοί πύρινων από αίμα ζωντανό
διαδρομών ξεχασμένων
δραπέτες εραστές
σε χλωμών φεγγαριών την λαγνεία
οικοδεσπότες και φιλοξενούμενοι
στ' ονείρου το παλάτι
Ε. Χατζηδάκη
Παρενθετικά Σικελιανός & Ένας Αξιόλογος Νους
Painting Frank Dicksee
Η μελωδία Μια φοβερή Fabian & οι απίστευτοι Τen Years After
θα αναρωτηθούν και τελικά θα μιλήσουν..for the one unspeakable way to love!!!
_______________________________________ Ο βασικός προσδιορισμός που έδινα πάντα στην Αγάπη , ήταν "υπερβατική" μέχρι που βρέθηκα αντιμέτωπη με μια πιο όμορφη πιο απλή , μα απείρως πιο δύσκολη λέξη..Ολοκληρωτική. Μια Αγάπη Ολοκληρωτική. Δίχως μισά. Δίχως Σχεδόν. Δίχως Τίποτα. Γιατί μια Αγάπη δε είναι μετρήσιμη. Είναι ΟΛΑ. [ Και εδώ αρμόζει μια δυνατή απάντηση..Ναι. Ολοκληρωτικά!!!]
Βλογημένος , όσο και καταραμένος τούτος ο ρόλος, να αγγίζει πολυμορφικά και σχεδόν πάντα δοτικά το έμβιο. Πολυδιάστατη, τετραπέρατη, θα κινήσει γη και ουρανό με δύναμη παρανοϊκού, για παιδιά που ανάστησε , όσο κλάμα βουβό θα αφιερώσει για τη ζωή που ξέχασε να κοιτά. Θα δουλέψει σκληρά για τα κάστρα της , όσο τρυφερά κι αέρινα θα αγγίζει πάντα τους έρωτες και τις λαγνείες της .
Γυναίκα. Τι πολυπλοκότητα
Θα αφεθεί να καταστρατηγηθεί το κορμί της για να δημιουργήσει ζωή, τόσο όσο και θα αφεθεί στη ματαιοδοξία του χρόνου που θα τη χαράζει με τα βουβά του πέλματα. Στοργική θυσιασμένη μάνα, δοτική με κατανόηση σύντροφος, παθιασμένη λέαινα σε σεντόνια ερωτικά, μαγκάκι στα δύσβατα της ζωής με μια λύση πάντα διαθέσιμη. Τόσο αγωνίστρια δυναμική , όσο και εύθραυστα περήφανη , θα είναι πολλά μαζί και τίποτα συγκεκριμένο , για τους ανυποψίαστους που θα θελήσουν μια μετάφραση της πέρα της εικόνας.
Γυναίκα. Τι Θηλυκή αντανάκλαση του Αρσενικού
Την κοιτώ και την ξανακοιτώ. Κοίτα την , είναι μια πολύπλευρη παζλαρισμένη σύνθεση από το αρσενικό , από όλα τα αρσενικά . Γιοί , σύζυγοι, σύντροφοι, εραστές, φίλοι, πατεράδες. Όλοι τους ένα λιθάρι στο οικοδόμημα. Αυτοί που πέρασαν, που στάθηκαν λίγο η πολύ, που της έδωσαν, που της πήραν, που την αγάπησαν χαλαρά η έντονα , που την σκοτείνιασαν η που τη φώτισαν, που την ενέπνευσαν η την αποτελμάτωσαν, που τη σεβάστηκαν η την ποδοπάτησαν, που απλά την άγγιξαν και την περιέγραψαν.
Και όχι , σήμερα δεν θα ευχηθώ στις Γυναίκες Της Γης, γιατί η γυναίκα, όπως η μητέρα και ο έρωτας , δεν είναι κουφάρια ξεχασμένα για να γιορτάζονται συμβολικά και να τιμούνται ευκαιριακά και εμπορικά.
Για τις υπόλοιπες 364 μέρες όμως θα τους ευχηθώ, τα αρσενικά που θα αντανακλούν στους προσωπικούς τους καθρέφτες , να είναι μια όμορφη ποιότητα πνεύματος και να τους αρέσει αυτό που αληθινά εμείς οι Γυναίκες, πρέπει και δικαιούμαστε να είμαστε από καταβολής του κόσμου..Γλυκύτατες Γυναίκες. ΓΥΝΑΙΚΕΣ.. Κι είναι αυτοί που δε θα επιθυμούν να χαθεί η πραγματική μας υπόσταση, για να νιώσουν δυνατοί άντρες. Είναι αυτοί που θα βλέπουν σε εμάς , το θυληκό, το όμορφο , το γλυκύ. Τη Γυναίκα.
Για μελωδικό κλείσιμο , δεν μπορώ παρά να στραφώ στον Jonny..που η στάση του απέναντι σε πολλά μιας επίσεις ταραγμένης μεταβατικής εποχής χώρεσαι ένα ανέλπιστο στίχο και μελωδία -κατάθεση και παραδομό- στη γυναίκα. Στη μάνα και στη σύντροφο...
John Lennon , θαρρώ η πιο εύστοχη σύνοψη για όσα είπα, η προσπάθησα έστω να πω, είναι αποτυπωμένη τόσο στους στίχους , όσο και στην τρυφερή ερμηνεία του "Woman". Κι αναρωτιέμαι απόψε , τελείως προσωπικά ποιος θα μπορούσε έστω και να υποδυθεί ένα τέτοιο ρόλο σα τούτου του τροβαδούρου , με τέτοια ευαισθησία που να προκαλεί ένα ολοκληρωτικό παραδομό, αν δεν είναι κάποιος που πραγματικά σέβεται το θηλυκό. Κάποιος που σέβεται τη ΓΥΝΑΙΚΑ....
Γυναίκα 365/365 ...ολότητα η τίποτα..
Κείμενο: Ευαγγελία Χατζηδάκη
Παρενθετικά: Νικ.Βρεττάκος
Στη μουσική: John lennon [ ...ο ένας από τους ..."δύο" ?!!!!]
Paintings: All those tha really "saw" the Woman [ See them all in my Blog]
Tiziano / Alex Alemany / Constantino Giro / Marius Markowski / Mark Spain /
Nikolas Gyzis [Greek National Gallery]
[ Εδώ σε αγαπάω. Στα σκοτεινόχρωμα πεύκα χτενίζει τα μαλλιά του ο άνεμος. Φωσφορίζει η σελήνη πάνω στ' αλήτικα νερά της θάλασσας. Περνάνε μέρες, μέρες απαράλλαχτες, αποπέμποντας η μια την άλλη. Τα τούλια της ομίχλης σκίζονται σε φιγούρες λεπτές ορχουμένων. Ασημόχρυσος γλάρος πετιέται μες απ' το δίσκο του ήλιου που βασιλεύει. Εδώ κι εκεί ένα άλμπουρο. Και πάνω, στα ύψη, αστέρια. Ω εκείνο εκεί το μαύρο σταυρωτό τουρκέτο της βαρκούλας! Κατάμονο. Πετιέμαι κάπου - κάπου από το λήθαργο κι είμαι μούσκεμα ως το μεδούλι. Βουίζει κι αντιβουίζει το πέλαγος. Κι εδώ είν' το λιμάνι. Εδώ σ' αγαπάω...]
Pablo Neruda
Εδώ θαρρώ σ' αγάπησα
στα κύματα που φεύγουνε
και σ' αυτά που έρχονται ξανά και ξανά
θαρρείς να μην ξεχνά η καρίνα της καρδιάς
του ασημόφεγγους δρόμους τους υδάτινους
των φτωχών ποιητών το δάκρυ
σα στις γούρνες της γης νανουρίζουν
στοιχειά δαιμονικά
π'αλύπητα χρόνους και Εποχές υφαίνουν
λάβα υδάτινης πυράς στα σπλάχνα των δακτύλων σου
Εδώ θαρρώ σε αγαπώ
Στις όμορφες τις θάλασσες της γης
σα λαμπαδιάζουν σε Πανσέληνη πυρά
στο πιο μακρύ σεργιάνι τους, πανί ανεμισμένο
που οι δρόμοι δε στερεύουνε πριν θάνατο ανταμώσουν
Ιθάκες κάνοντας τις μνήμες τους γδέρνοντας τις παλάμες τους σε βράχια πριν τις βουτήξουν λυτρωτικά στης θάλασσας το αρμυρό ποτάμι ........................................ Εδώ , εδώ πλάι στη θάλασσα θα σε αγαπώ με δυό χαρακιές στις παλάμες κι άλλες δυό στη λήθη και μ' ένα ήλιο στο νου το δώμα χαμόγελο στις νεφέλες τις παιχνιδιάρες ταξίδι αιώνιο στις Εποχές της Νεφέλης
Εδώ στα πληγωμένα χνάρια των Εποχών
κι ανεξερεύνητες διαθέσεις
θάλασσας παλλόμενης και ζωντανής
Εδώ θα σ' αγαπώ
(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη
Παρενθετικά Pablo Neruda [μια γραφή του 1924..Πείθει για την αιωνιότητα των αισθήσεων] Painting : Eduardo Arguelles
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
